Dance Alert: The perfect age to Start

Κάθε μέρα χτυπάει το τηλέφωνο και με χαρά απαντάμε σε ενδιαφερόμενους ερωτήσεις αναφορικά με τις υπηρεσίες μας. Η πιο συχνός διάλογος έχει ως εξής.

- Danzza παρακαλώ ;

- Καλησπέρα σας, έχω ένα παιδί τόσων ετών, μπορεί να ξεκινήσει να ασχολείται με τον χορό ;

Ενώ λοιπόν  έχουμε απαντήσει τόσες φορές αυτή την ερώτηση όλοι μας στο studio, με μεγάλη μας χαρά εξηγούμε κάθε φορά στους νέους γονείς τα δεδομένα.

Κάθε παιδί είναι μοναδικό.

H αλήθεια είναι πως το κάθε παιδί είναι μοναδικό. Η παραδοχή πως όλα τα παιδιά θα πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο στην ίδια ηλικία μάλλον αποτελεί συμβιβασμό και περισσότερο εξυπηρετεί την οικονομία κλίμακος που απαιτεί η μαζική δωρεάν δημόσια εκπαίδευση παρά αποτυπώνει καθαρά τις ανάγκες της κοινωνίας. Το κάθε παιδί εξελίσσεται με τους δικούς του ρυθμούς και παρότι οι αποκλίσεις συνήθως δεν είναι μεγάλες, είναι ωστόσο σημαντικές ώστε να προβεί σε βήματα για την ζωή του όταν πραγματικά είναι έτοιμο. Η πρώτη απάντηση λοιπόν στο ερώτημα, μένω στην Πετρούπολη και βρήκα την σχολή σας στο διαδίκτυο, πότε μπορεί το παιδί μου να ξεκινήσει την ενασχόληση με τον χορό, δεν είναι ένας αριθμός, αλλά μια προσεγγιστική διαδικασία.

Χορεύει όλη μέρα στο σπίτι με έχει τρελάνει.

Και καλά κάνει το παιδί. Η δουλειά του παιδιού είναι να μαθαίνει τον κόσμο γύρω του μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται trial and error. Σηκώνεται πέφτει. Ο εγκέφαλός του μαθαίνει και την επόμενη φορά θα σταθεί λίγο καλύτερα. Ακούει μια μουσική και αντιδρά. Ακόμα καλύτερα. Στόχος του είναι να χτίσει μια ισορροπία μέσα στην αντίδραση αυτή. Ο στόχος είναι υποσυνείδητος και η διαδικασία φυσική. Παρατηρήστε πως όλα τα παιδιά χτίζουν στην παιδική ηλικία μια υπέροχη στάση σώματος, έχουν διαφραγματική αναπνοή και μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι. Όλα αυτά συνήθως τα χαλάμε εμείς ως κοινωνία, προσπαθώντας να εκπαιδεύσουμε ένα παιδί είτε με τον λάθος τρόπο, είτε στο λάθος timing.

Να το φέρω να κάνετε παιχνίδια, μουσικοκινητική.

Ένα παιδί όσο καλός και να είναι ο καθηγητής αν το timing είναι λάθος μπορεί όχι απλώς να χάσει τον χρόνο του, αλλά ενδεχομένως η διαδικασία να είναι επιζήμια για εκείνο. Συνεπώς αν κάποιος θέλει το παιδί του να πάει σε έναν χώρο να παίζει έστω supervised από κάποιον, τότε έκτακτα. Ωστόσο αυτή η υπηρεσία παρέχεται εξαιρετικά σε παιδότοπους και όχι σε σχολές χορού. Η λέξη τώρα μουσικοκινητική είναι μια λέξη που ακούμε συχνά και την χαρακτηρίζω επικίνδυνη. Η μουσικοκινητική αποτελεί κομμάτι της εργοθεραπείας. Γίνεται ή πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από πτυχιούχους εργοθεραπευτές και απευθύνεται σε παιδία που έπειτα από διάγνωση ειδικού ιατρού χρήζουν βοήθειας στο κινητικό τους κομμάτι. Όλα τα υπόλοιπα παιδία ας κάνουν χορό, όταν αυτά είναι έτοιμα.

Μήπως είναι πολύ αργά;

Κάποιες φορές αντιμετωπίζουμε το ανάποδο ερώτημα. Το παιδί μου είναι στο προεφηβικό στάδιο. Μήπως αργήσαμε λίγο; Η απάντηση είναι εδώ απλή. Αν το παιδί πριν ασχολήθηκε με κάποια άλλη δραστηριότητα που εξέλισσε την κινητική και την κινησιολογική του νοημοσύνη φυσικά και όχι, απλά τώρα θα ασχοληθεί με κάτι που θα του ανοίξει νέους ορίζοντες συνδυάζοντας το σωματικό του coordination με την μουσική, ταξιδεύοντας ταυτόχρονα μέσα στην τέχνη. Αν το παιδί δεν έκανε κάτι μέχρι τότε πέραν του σχολείου - σημειώνω εδώ πως στην ελληνική πραγματικότητα η αντιμετώπιση του του ελληνικού σχολείου στο κομμάτι της κινησιολογίας, της ψυχολογίας και της τέχνης κρίνεται το λιγότερο ελλιπής - τότε μάλλον αργήσαμε λιγάκι. Ωστόσο, κάλλιο αργά παρά ποτέ που λέει εξαιρετικά η δημοσοφία.

Τελικά πότε να φέρω το παιδί μου για να ξεκινήσει χορό;

Παρότι η απάντηση είναι όπως είπαμε σχετική και πολυπαραγοντική, μια καλή ηλικία είναι τα 5 έτη. Κάποια παιδιά είναι έτοιμα λίγο νωρίτερα, γύρω στα τέσσερα. Σπανίως βλέπουμε παιδιά να είναι σε θέση να παρακολουθήσουν ένα μάθημα χορού στην ηλικία των τριών. Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά δεν είναι συνήθως έτοιμα να ακολουθήσουν το συμπεριφορικό πρωτόκολλο μιας τάξης, δεν έχουν ολοκληρώσει την κινητική τους ανάπτυξη στα πλαίσια της φυσικής εξέλιξης και το να μπουν σε μια διαδικασία μαθήματος χορού είναι μάλλον η λάθος επιλογή. Το πιο επικίνδυνο και ταυτόχρονα το πιο πιθανό είναι να ταυτίσουν την εμπειρία με την υπηρεσία και να καταχωρήσουν το μάθημα χορού ως κάτι που δεν τους αρέσει ή δεν τους ικανοποιεί. Όχι επειδή ο δάσκαλος δεν ήταν καλός, πράγμα που συμβαίνει κατά κόρον σε χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες ή στο σχολείο, με έναν κακό μαθηματικό ο οποίος έκανε ένα παιδί να μισήσει τα μαθηματικά, αλλά επειδή απλά το παιδί δεν ήταν έτοιμο για αυτό. Σαν συνέπεια το παιδί χάνει την ευκαιρία να αγαπήσει ένα φανταστικό αντικείμενο, να μπορεί στο μέλλον να επικοινωνήσει μέσω της κίνησης, και ίσως και η ίδια η κοινωνία να στερηθεί την ύπαρξη ενός μεγάλου χορευτή στο μέλλον. Ποιος ξέρει.

Ποια η προσέγγιση μας στο Danzza.

Στο Danzza το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι μια αξιολόγηση. Αυτή γίνεται στα πλαίσια ενός ραντεβού με τους γονείς, είναι δωρεάν και χωρίς να κάνουμε audition στο παιδί βλέπουμε ως ειδικοί αν είναι έτοιμο να ενταχθεί σε κάποια από τα τμήματα μας. Αν κρίνουμε πως δεν είναι ακόμη, με χαρά ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη season, ώστε να δώσουμε στο παιδί την καλύτερη ευκαιρία να έλθει σε επαφή με το αντικείμενο, στο σωστό χώρο και το σωστό timing. Είναι μεγάλη μας ευθύνη η διαχείριση των παιδιών και των παιδικών τμημάτων, καθώς ο βέλτιστος τρόπος να χτίσει κανείς ένα καλύτερο μέλλον, είναι να επενδύσει στην εκπαίδευση των παιδιών, και αυτό πρέπει να γίνεται με βάση την επιστημονική γνώση, με γνώμονα το εμπράγματο όφελος και με οδηγό την αγάπη για το αντικείμενο.